"Çocuğun Üstün Yararı İçin Etik Yayıncılık"
MediaCH Akademi
Ebeveyn RehberliğiSağlık

Araştırma: Epilepsili çocuklarda otizm görülme oranı daha yüksek

Yeni bir araştırma, epilepsili çocuklarda otizm görülme oranının epilepsisi olmayan çocuklara göre daha yüksek olduğunu ortaya koydu. Çalışma, epilepsi tanısı olan çocuklarda gelişimsel izlemin önemine işaret ediyor.
Mayıs 10, 2026 2 Dakika

Haber MerkeziDevelopmental Medicine & Child Neurology dergisinde yayımlanan yeni bir araştırma, epilepsi tanısı olan çocuklarda otizm görülme oranının epilepsisi olmayan çocuklara göre daha yüksek olduğunu ortaya koydu. Mayo Clinic araştırmacıları tarafından yürütülen çalışmada 30 bin 490 çocuk incelendi; bu çocuklardan 257’sinin 19 yaşından önce epilepsi tanısı aldığı belirtildi.

Araştırmada otizm yaygınlığı, kullanılan tanım ve değerlendirme ölçütlerine göre farklı oranlarda ele alındı. Geniş araştırma ölçütlerine göre otizm oranı epilepsili çocuklarda yüzde 21,4, epilepsisi olmayan çocuklarda yüzde 3,2 olarak bulundu. Daha dar araştırma ölçütlerinde bu oranlar yüzde 14’e karşı yüzde 1,6; klinik tanı kayıtlarında ise yüzde 7,9’a karşı yüzde 0,7 olarak aktarıldı.

Nedensellik sonucu çıkarılmamalı

Çalışma, epilepsi ile otizmin çocuklarda birlikte daha sık görülebildiğine ilişkin veri sunuyor. Ancak bu bulgulardan “epilepsi otizme neden olur” sonucu çıkarılmamalı. Araştırma, iki durum arasındaki birlikteliğe ve epilepsi tanısı olan çocuklarda gelişimsel özelliklerin daha yakından izlenmesi gerektiğine işaret ediyor.

Araştırmada epilepsi ve otizmin birlikte görüldüğü çocuklarda bazı farklılıklar da saptandı. Fransa merkezli sağlık haber sitesi Pourquoidocteur’un aktardığına göre bu grupta zihinsel yetersizlik oranı yüzde 56,5 olarak kaydedilirken, yalnızca otizm tanısı bulunan çocuklarda bu oran yüzde 15,4 oldu. Epilepsi ve otizmin birlikte görüldüğü çocuklarda kız çocuklarının oranının daha yüksek olduğu da belirtildi.

Aileler için ne anlama geliyor?

Bu araştırma, epilepsi tanısı alan her çocuğun otizmli olduğu anlamına gelmiyor. Ancak epilepsili çocuklarda iletişim, sosyal etkileşim, öğrenme, davranış ve gelişim alanlarının yalnızca nöbet takibiyle sınırlı kalmadan izlenmesinin önemli olduğunu gösteriyor.

Ailelerin, çocuklarında göz teması, sosyal iletişim, konuşma gelişimi, tekrarlayıcı davranışlar, duyusal hassasiyetler veya öğrenme alanlarında belirgin farklılıklar fark etmeleri halinde ilgili uzmanlara başvurması önem taşıyor. Bu başvuru, tanı koymak için değil; çocuğun gelişimsel ihtiyaçlarının doğru değerlendirilmesi ve uygun desteklere zamanında erişebilmesi için gerekli olabilir.

Çocuk sağlığı ve ebeveyn rehberliği açısından çalışmanın en önemli sonucu şu: Epilepsi tanısı olan çocukların gelişimi bütüncül biçimde izlenmeli; aile, okul ve sağlık profesyonelleri arasında düzenli bilgi paylaşımı sağlanmalıdır.